شانس

كشاورزي چيني اسب پيري داشت كه ازآن دركشت وكار مزرعه اش استفاده مي كرد.يك روز اسب كشاورز به سمت تپه ها فرار كرد.همسايه هادرخانه ي اوجمع شدند وبه خاطربدشانسي اش به همدردي بااوپرداختند.كشاورز به آن ها گفت:"شايداين بدشانسي بوده وشايد هم خوش شانسي ،فقط خدا مي داند."

يك هفته بعد،اسب كشاورز بايك گله اسب وحشي از آن سوي تپه هابرگشت.اين بارمردم دهكده به اوبابت خوش شانسي اش تبريك گفتند.كشاورزگفت:"شايد اين خوش شانسي بوده وشايد هم بدشانسي،فقط خدا مي داند."

فرداي آن روز وقتي پسر كشاورز در حال رام كردن اسب هاي وحشي بود،ازپشت يكي ازاسب ها به زمين افتاد وپايش شكستاين بار وقتي همسايه ها براي عيادت پسركشاورز آمدند،به او گفتند:"چه آدم بدشانسي هستي!"

كشاورز باز جواب داد:"شايداين بدشانسي بوده وشايد هم خوش شانسي،فقط خدامي داند."

چند روزبعد سربازان ارتش به دهكده آمدند وهمه جوانان رابراي خدمت درجنگ باخودبردند،به جزپسركشاورزكه پايش شكسته بود.اين بارمردم باخودگفتند:"شايداين خوش شانسي بوده وشايدهم بدشانسي،فقط خدامي داند!"