در سوگ عزیزان

صدای غرشی برخاست

انبوهی گرد وغبار به آسمان بلندشد

چه شده بود ؟

صدای ناله وشیون در کوه انعکاس یافت

وبه دنبالش

کودکانی با گیسوان پریشان

با گونه های سرخ

با چشمانی که مثل ستاره می درخشید

در زیر انبوهی از آوار کشیده شد

ودر خاک وخون خاموش شد

مثل شمعی در باد

کوه پایه ها ماند وخاطراتشان

دیروز در همین زمان

دست هایشان زلف سنبل های زمین را شانه میکرد

دیروز آنها سر زمین بودند

الا ن ولی زیر خاکند

سرد وخاموش

دیگر صدایشان در کوه نخواهد پیچید

هر گز باورم نمی شد

دست سرد زمانه

بین دست های کوچک او ومن

دیواری از جنس آوار بکشد

وما را با آواری از اندوه

در سوک غنچه هایمان بنشاند

چه اندوه گسترده ای .............

چه غم بز رگی ...........